POSIO

Sorpréndeme a estructura da revista num principio, pero podo asimilar o carácter práctico da súa forma ao tratar-se de números agrupados nun so volumen. Despois dos artigos comentados e algum outro, aparece a sección de Poesía Galega caracterizada pola figura do afiador. Serafín Gómez Pato escrebe o romance do afiador namorado coa dedicatoria intimista que dí: “A todol-os compañeiros de roda que percorren as cinco partes do mundo soñando camiños”. Ademáis do lucense Manuel María, e o amigo e poeta admirado Víctor Campio podemos ler duas poesías de Pura Vázquez, tituladas “Salto do can” e “Invitación pro ensono dos meniños”. Tamem hai lugar para a poesía castelhana com poesías de Antón Tovar, José Luis Montes e a curiosa participación de José Manuel Silva Méndez cuma poesía titulada “Tras lo Divino” no que se cuestiona ¿onde está a paz eterna?. Tenho que reconhecer que me sorprendeu. Despois duma obrinha de teatro de dous curtos actos, escrita por José Luis López Cid, disfrutamos dum apartado adicado aos Ourensanos Ilustres, colaboraciom de Alberto Vilanova Rodríguez, autor do libro titulado “Vida e Obra de Manuel Curros Enriquez. Edicións “Galicia” do Centro Galego de Bos aires, 1953, obra moi recomendable pola cantidade de fontes históricas da época que o autor puido consultar e contrastar. A adquisizom primeira edizom foi outro sonho deses que se cumprem cando um menos o espera. Noutra hora ja o contarei.
Em resumo, que se tenhem a fortuna de topar outro número de Posio, ainda que sexa o de 1953-54, espero que nom passem de largo e fiquem um bocado de tempo para olhalo, lembrando que esta revista era froito dum grupo de mozos inquedos que formabam o grupo “AZOR” (José Luis Varela, Segundo Alvarado, Alfonso Alcaraz, Segundo Fernández Covelo e Pura Vázquez) e que ademáis tinham uma tertulia literaria en Radio Ourense, alá polos anos cincuenta.
(*) Membro do Conselho Escolar de Galiza.
Comentarios